Spokojnie wróciłam do pracy. Zaczęłam się zastanawiać nad jego słowami.
" Czy my się przypadkiem nie znamy?"
Moje źrenice się rozszerzyły. Wypadłam jak oparzona z baru.
- Czekaj, nie skończyłaś zmiany!- krzyknął za mną szef.
- Zaraz wrócę!- krzyknęłam przez ramię.
Biegłam przed siebie. Przypominał mi kogoś. Ale, kto to może być!? Po kilku minutach go znalazłam. Wzięłam go za rękaw.
- Poczekaj.- szepnęłam.- Przypominasz mi kogoś... Ale nie wiem, kim ty do cholery jesteś.- dodałam, spuszczając wzrok. Podniosłam go, by znów mu się przyjrzeć.- Na pewno cię skądś kojarzę. Może z poprzedniego życia?
< Andreas?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz